1. ประวัติความเป็นมาของถุงมือที่ใช้แล้วทิ้ง
ในปี 1889 ถุงมือคู่แรกเกิดขึ้นในคลินิกของ Dr. William Stewart Halstead
ในขั้นตอนการผ่าตัดถุงมือที่ใช้แล้วทิ้งไม่เพียง แต่ให้แน่ใจว่ามีความยืดหยุ่นของมือแพทย์เท่านั้น แต่ยังช่วยเพิ่มสุขภาพของสภาพแวดล้อมทางการแพทย์ให้สะอาดอย่างมาก ถุงมือที่ใช้แล้วทิ้งในศัลยแพทย์ในกลุ่มนี้ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง
ในการทดลองทางคลินิกในระยะยาวถุงมือที่ใช้แล้วทิ้งก็พบว่ามีหน้าที่ของการแยกโรคที่เกิดจากเลือดและการบริหารงานด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยรวมถึงอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคลเมื่อมีการระบาดของโรคเอดส์เกิดขึ้นในปี 2535
2. การฆ่าเชื้อ
ถุงมือที่ใช้แล้ว
1) การฆ่าเชื้อเอทิลีนออกไซด์ - การใช้การฆ่าเชื้อทางการแพทย์ของเทคโนโลยีการฆ่าเชื้อเอทิลีนออกไซด์สามารถฆ่าจุลินทรีย์ทั้งหมดรวมถึงสปอร์ของแบคทีเรีย แต่ยังเพื่อให้แน่ใจว่าถุงมือไม่ได้รับความเสียหาย
2) การฆ่าเชื้อรังสีแกมม่า - การทำหมันรังสีคือการใช้รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าที่เกิดจากคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเพื่อฆ่าสารส่วนใหญ่บนจุลินทรีย์ มันเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการยับยั้งหรือฆ่าจุลินทรีย์เพื่อให้ได้จุดประสงค์ในการฆ่าเชื้อในระดับสูงหลังจากถุงมือแบคทีเรียแกมม่าออกมาเป็นสีเทาเล็กน้อย
3. การจำแนกประเภทของถุงมือทิ้ง
ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของประชากรมีอาการแพ้น้ำยางธรรมชาติผู้ผลิตถุงมือให้บริการโซลูชั่นที่หลากหลายซึ่งได้มาจากถุงมือที่ใช้แล้วทิ้งที่หลากหลาย
ตามวัสดุที่แตกต่างกันถุงมือที่ใช้แล้วทิ้งสามารถแบ่งออกเป็น: ถุงมือไนไตรล์, ถุงมือน้ำยาง, ถุงมือ PVC, ถุงมือ PE ... ... จากมุมมองแนวโน้มของตลาดถุงมือไนไตรล์ค่อยๆกลายเป็นกระแสหลัก
